رهایم کردیبه خیال آزادیاما حقیقت این است:«من از آن روز که در بند تو ام ، آزادم»

-:فقط می خواهی حرف بزنیم!!!خُب ، پس خودت بحث را باز کن...

«نفس باد صبا مشک فشان خواهد شدعالم پیر ، به یکباره ، جوان خواهد شد»قلم را نو خواهم کرد از بالامی بینم می نویسم بازاویه ای با درجه ی مثبت خلاف عقربه های ساعت

می خواهم دٔرک را دٔرک کنم !!!سکوت بهترین راه است...

حیف که متغیر وابسته ام و تو متغیری ، مسقل وگر نه تابع جوابی نداشت...

«اگر با من نبودش هیچ میلی چرا ظرف مرا بشکست لیلی؟» پس اگر به من علاقه ای داری ظرفم را بشکن...

..............سکوت را خوب معنی می کند:-سکوت آنجا معنا پیدا می کند کهحرفی برای گفتن باشد...عملی برای انجام دادن باشد...سکوت.از حس هامن ماندم وچشم ها و گوش ها-

این بار اول بود که سٔرٔم داد می زنددستش درد نکند اما دیگر تا هوای اطرافم هست چیزی میل ندارم حتی خودش را ...

عیبی ندارد هر سال همین بود باید استحاله می یافتم؛تازه ...!!!خدا می خواهدمسابقات رشدم را سرعت دهد.

دیگر تمام شد.یا رشد می کنیمیا دیگر نمی خواهم انرژیم رااز دست بدهم...

آن ها راست می گفتند و منٕ دیوانهاز تو دفاع می کردماما دیگر واژه ی -مسؤل- را به زبان نیاور...پی نوشت : از مسؤل ، سوال می کنند چه قدر تحمل داری...؟چه قدر رشد کرده ای ...!!!!(سکوت را برای گفتن گذاشته اند).........

-بهلول وار ، فارغ از اندوه روزگار ما به جهان خندیده ایم یا جهان به ما؟؟؟-فاضل نظری

یا ضامن آهوآمدنٕ پیشٕ تو به نگاه خودت بستگی دارد اما حال که آمدنی شدیممی خواهیم با دیگران متفاوت باشیم همچون الگویمان که فرمود :«به خلاف آمد عادت بطلب کام که منکسب جمعیت از آن زلف پریشان کردم»سید شهیدان اهل قلم ، سید مرتضی آوینی پی نوشت : ان شا الله یک هفته ی دیگر حرم آقا علی بن موسی ع

دفترچه ی تلفنم را که نگاه می کنم پر است از آشنا هایی که نمی دانم چرا هستند...نمی توانم یکی را برگزینم ...به راستی فقط یکی شایسته ی انتخاب است ...«- هرچه هست ، اوست-»

بعد از مدت ها دیدارش ، به من جان تازه ای بخشید حال ، دیگر خدا می خواهد هم سفرش کند با ما !!!خدایا ، به راستی تو می دانی و ما بی خبریم....

می خواهم به جرگه ی وبلاگ نویسان بپیوندمبا قلمی آغشته به شرینی تلخی ها آرامش طوفان ها آزار دوستی هاو....

باید باور کنم ؟؟؟هر چه بگویی ، قبول داریم ...اعتماد به نفسٕ خوبی می دهد اما واقعیت چیز دیگری است... پی نوشت : استادمان را که قبول ندارند ؛چرا انتظار بی جا!!!

روز های سال که می گذرند هر روز یاد عزیزی نو رسیده در سال های قبل را تداعی می کند و امروز نوبت شماست.-دوستِ من...برادرم...تو هدیه ی خدایی برای منو برای همه ی اطرافیانت...تولدت مبارک.خدایا؛نکند دنیا ما را از هم جدا کند...خودت کمک کن.کمکمان کن در باهم بودن.آمین.-

وقتی کار به جایی می رسدکه تعطیلات را بهانه می کنیم ،بعد از 30 سال دیگر عیبی را بر خود نمی بینیم ...پی نوشت : ببخش زهرا س جان ، حقتان را که ادا نمی کنیم ،هیچ شما را مانع ،منافع خود می بینیم...

بازیافت هم دیگر می خواهد تازه باشد چرا به گذشته ات فکر می کنی؟