می دانم شکستمت شکستیمت اما بمان تا نفس بکشم!

رفتیو تمام خوب هایت را بردی بردی طوری که حتی آن پشیزی که بهمان ما رسیده بود هم نماند می روی و روز به روز ترکش هایی را که سپرش بودی خودمان با نفهمی میل می کنیم می روی و می سوزی برایمان اما غرور لعنتی نمی گذارد خاضعانه برای بازگشتت تلاش کنیم می روی و بنده می مانم همان « کاش می دانستم ها...»ی جدیدی که ...

گاهی نزدیک ترین افراد که مدعی اعتماد هستند و به آنها اعتماد می کنی می شوند بلای جان! به جای رشد تو سبب طغیانت می شوند! پی نوشت : هر کسی را بهر کاری ساختند

گاهی تصمیمات اشتباه و محدویت های تحمیلی خودمان به خودمان طوری دست و پای ما را می بندند که حتی کاری از دست اطرافیان هم بر نمی آید . راه چاره مان هر چه هست ، اوست برنامه هایمان را با او تنظیم کنیم....

حفظ حریم در رفاقت ها از عواقب آن جلوگیری می کند پی نوشت : خدا بدش می آید جایش در قلب کسی به دیگری داده شود حواسمان به جایگاهش باشد

خداوند متعال در قرآن از حیوانات متعددی نام برده است اما خر را با علما مقایسه می کنند جایگاه خر واقعا جایگاه بالایی است چون می داند اما عمل نمی کند پی نوشت : لطفا هر کسی را با خر مقایسه نکنید!

گاهی اتفاقی می افتد که مطابق میلمان نیست اما به این فکر کنیم که میلمان به دٔرٔک خدا که به فکرمان بوده که واسطه ای برایمان فرستاده ! پی نوشت : فقط باید بفهمیم!

دوشنبه, ۲ مرداد ۱۳۹۶، ۱۰:۰۳ ب.ظ به نومیدی، سحرگه گفت امید که کس ناسازگاری چون تو نشنید بهر سو دست شوقی بود بستی بهر جا خاطری دیدی شکستی کشیدی بر در هر دل سپاهی ز سوزی، نالهای، اشکی و آهی زبونی هر چه هست و بود از تست بساط دیده اشک آلود از تست بس است این کار بی تدبیر کر

گاهی اوقات خوب هست نزدیک تر باشیم به هم شاید ادعا هامان را اثبات کردیم!

تنها خودمان مقصر بلاهایی هستیم که سرمان می آید پی نوشت : سه سال نفهمیدیم و دیگر هم نخواهیم فهمید

زین پس انتظاراتتان را بگذارید برای زمانی که اول انتظارات دیگران را حتی به مقدار کم برآورده کرده باشید! پی نوشت : جاده دوطرفه را فراموشی و مشغله یک طرف نمی کند به خودت نگاه کن!!!!!

هفته ی گذشته سرمربی آبی ها از کلمه ی لعنت بهره ی بسیاری برد بنده نیز این کار را می خوام انجام دهم: لعنت بر من یا بهتر است بگویم ما همه ی ما انسایی که نظام هستی را از نظم متقن الهی خارج کرده ایم! متاسفم برای مخلوقی که مربی نظم دارد بی نظم است لعنت به سیستم لعنت به نفسی سرکش که توان کنترلش را

ما هم اهل کوفه هستیم نمی دانیم چه کاره ایم؟ برای چه باید انجام بدیم ؟ نق می زنیم...

لحن صحبتت به قدر کافی خجالت زده ام کرد اما شوقم برای زندگی شخصی ام را خودت برانگیختی حالا رهایم می کنی؟

هر چه سعی کردم نشد من هم متحد شدم! اما خدا را شکر مقطعی اتحادی برای فروپاشی خودمان !

نمی دانم چه مسئله ای این وسط وجود دارد اما دیگر خنده هایت تا ابد مرا به یاد عدم موفقیتم می اندازد! پی نوشت : وفای به عهدم را به زهر زبان و تیر خنده ها ترجیح می دم...

يكشنبه, ۲۵ تیر ۱۳۹۶، ۰۲:۵۶ ب.ظ اگر چه باده فرح بخش و باد گلبیز است به بانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است صراحی ای و حریفی گرت به چنگ افتد به عقل نوش که ایام فتنه انگیز است در آستین مرقع پیاله پنهان کن که همچو چشم صراحی زمانه خونریز است به آب دیده بشوییم خرقهها از می که م

می خواهم بیاموزم البته نه اندیشه ها را بلکه اندیشیدن را پی نوشت : استاد شهید آیت الله مطهری می فرمایند : معلم من کسی است که اندیشیدن را به من بیاموزد نه اندیشه ها را

با اینکه خلق بر سر دل می نهند پا شرمندگی نمی کشد این فرش نخ نما بهلول وار فارغ از اندوه روزگار خندیده ایم! ما به جهان یا جهان به ما کاری به کار عقل ندارم به قول عشق کشتی شکسته را چه نیازی به ناخدا گیرم که شرط عقل به جز احتیاط نیست ای خواجه! احتیاط کجا؟ عاشقی کجا؟ فرقی میان طعنه و تعریف خلق ن

گفتی انتظارم را کم نکنم اما با شرایط حاضر امیدوارم حداقل رابطه یمان نگسلد!!!!