همواره می اندیشیدم هر چه قدر هم از کل زندگی عقب باشم با تلاشی مضاعف استثنا می شوم و... اما باید بگویم هنوز همان هستم ؛که بودم و فقط می خزم تا نپندارم ساکن هستم

ماهی که نزدیک به سطح آب شنا می کنه یه خاصیت داره تقلّا می کنه تلاش می کنه که بمونه نه این که مثله دیگر ماهی ها خوب شنا کنه

آهای رفقا! عارتان نمی شود با من بگردید؟ پی نوشت : نمی دانم چه قدر درس و نمره در کیفیت روابط موثر است اما دیگر باور نخواهم کرد که من هم شاگرد زرنگم !

30 روز گذشت از ان روزی که فقط نق زدیم اما به رویمان نیاورد چون رحمتش این 30روز را فرا گرفته بود. پی نوشت : خدایا فقط یک دعا کل سال را را با ما مانند این ماه برخورد کن.

هشدار مهم !!!از فزدا شیطان از غل و زنجیر آزاد می شود حواسمان به اعمالمان باشد.

نه رمهای به صحرا بردهام نه در صحرایی آرمیدهام اینگونه که روزگار میگذرانم در چهلسالگی پیامبر نخواهم شد *** مدتی است از آن بینظمی درآمدهام هر روز صبح درست سر ساعت پردههای اتاقم را نسیم تکان میدهد سر ساعت گنجشکها حیاط را روی سرشان میگذارند و نیلوفرهای لب حوض باز میشوند مدتی است

خدایاتشنه آفریدیمان که حریص باشیم اما داریم راه را گم می کنیم!!!

نه منو نه تو به او اعتماد نکردیم پی نوشت : مراقب باش !داریم به گذشته باز می گردیم!

آن قدر بی ظرفیت هستم که تقریبا نمی توانم دیگر به هیچ کس نزدیک بشم تنها خدا مانده و یک شاخه ی شکسته و فاصله های بسیار کم تا گسستن! پی نوشت : حضرت امیر ع فرمودند: أَعْجَزُ النَّاسِ مَنْ عَجَزَ عَنِ اکْتِسَابِ الْإِخْوَانِ وَ أَعْجَزُ مِنْهُ مَنْ ضَیَّعَ مَنْ ظَفِرَ بِهِ مِنْهُمu200f عاجز ترین مرد

دیگر سکون ها را به دویدن سکوت ها ی ناشی از ضعف را به سکوت های ناشی از دانستن شکست ها را به پایه های پیروزی اندیشه ها را به مرحله ی عمل ترس ها را به بالا سری تنبلی ها را به عزمی راسخ تبــدیل خواهم نمود.

می گویند که سال نو از بعد آخرین شب قدر آغاز می شود پس باید نو شوم نو تر از قبل حتی نو تر از دیروز!

باید به جای تصمیم بر اساس ذهنیت بر اساس آگاهی تصمیم بگیرم! شما هم می توانید

آیا کسیجز من باید به فکر من باشد؟

بی قرار توام و در دل تنگم گله هاستآه بی تاب شدن، عادت کم حوصله هاستهمچو عکس رخ مهتاب که افتاده در آبدر دلم هستی و بین من و تو فاصله هاستآسمان با قفس تنگ چه فرقی داردبال وقتی قفس پرزدن چلچله هاستبی تو هر لحظه مرا بیم فروریختن استمثل شهری که به روی گسل زلزله هاستباز می پرسمت از مساله ی دوری و عشقو سکو...

چهارشنبه, ۳۱ خرداد ۱۳۹۶، ۰۶:۱۶ ق.ظ شب همه بی تو کار من شکوه به ماه کردنست روز ستاره تا سحر تیره به آه کردنست متن خبر که یک قلم بی تو سیاه شد جهان حاشیه رفتنم دگر نامه سیاه کردنست چون تو نه در مقابلی عکس تو پیش رونهیم اینهم از آب و آینه خواهش ماه کردنست نو گل نازنین من تا تو

یعنی همان کسانی که از من التماس دعا دارند زبان من می شوند؟ پس هنوز برای افرادی ارزش دارم... . کاش فراموششان نکنم...

دیگر امشب کیست یتیم داری کند آن هم یتیمان کوفه!

خدایا !!! چند صباحی است مشغولم به امثال خودم ! این مجازات است یا موهبت؟ و وای به روزی که بخواهی ازم بگیریشان!

دیشب ماه را دیدم نیمه بود اما با عظمت دلم را به ماه گره زدم من نیز شکستم ! از نیمه

دو یا سه سال وقت تلف کردم اما امسال خدا سرنوشتمان را بهم گره زد حال دیگر من رهایت نخواهم کرد! پی نوشت: برای یک دوست که دیگر پیدا شده!